سال 91 با سفر آغاز شد، تحویل سال به همراه بابک و سولماز در راه شمال، امامزاده هاشم، ماههای اول سال با بهبهانی و ندا محمودیان برای برگزاری برنامه هایی با داروخانه های منتخب در شهرستان های مختلف: شیراز، کرمانشاه، اصفهان، اهواز، ساری. مهرماه، دوهفته را در رامسر و پاییز سفری سه ماهه به ونزوئلا. 
به راستی 91 سال سفر بود. سفری در امتداد مسیری منتهی به شادی و بهزیستی، تلاش برای رسیدن به حالی بهتر، زمزمه های کوچکی برای تجربه های جدید در محیط های کاری، برای با هم بودن بیشتر.
گرد هم آمدیم، شهر را هرچند برای مدتی کوتاه ترک گفتیم، از محیط کار خود خارج شدیم بلکه دقایقی کوتاه با نگاهی تازه به خود، همکاران، کار و زندگی فرصت اندک زندگی در کنار یکدیگر را با دلخوشی و غمخواری بیشتری بگذرانیم.