در درون سیبی می زیم

                               همچو کرمی خوشحال

سیب در نظرگاه من چو بهشت

می خورم سیب را با ولع ای کاش . . .

                                                  باشم اینجا تا ابد دلشاد

فصل می گذرد بر سیبهای رنگوارنگ

من به بیرون می روم آخر٬ سیب٬ دیگر جهانم نیست

" منظری هست فوق این منظر

فوق این منظر هست منظری دیگر

فوق و تحتی گمان مبر اینجاست

فوق و تحتی اصطلاح من و شماست"

علی حکم آبادی