دلنوشته های جاده ای: دوزخ
این متن رو پشت یک نیسان دیدم:
دوزخم فرداست٬ چرا امروز میسوزم؟
ما لحظه به لحظه ی عمرمون رو در ترس و نگرانی بسر میبریم و فرصت ها رو می سوزونیم. نگران آینده ایم٬ آینده ای که هنوز از راه نرسیده.
منم خواستم یه چیزی اضافه کرده باشم:
در بهشت عاشقی٬ صحبت از فردا و پس فردا چرا؟
به به
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۹/۱۴ ساعت توسط علی حکم آبادی
|
حرف هایی برای گفتن